عالیجناب تبت

سارا کاظمی


بیان دیدگاه

ما مالکِ هیچ‌چیز نیستیم…

 رینپوچه

هیچ‌چیز، متعلق به ما نیست. همه‌چیز، داده و گرفته می‌شود، از دست خواهد‌‌ رفت و در آخر، رها و فراموش خواهد‌ شد. با هیچ، به زندگیِ کنونی‌مان می‌آییم و اهمیتی ندارد که چه‌ اندازه می‌اندوزیم. با هیچ، زندگی را ترک می‌کنیم. پس این عاقلانه نیست که در این میان، وابستگی‌های غیر واقعی را گسترش دهیم یا بر مادی‌گرایی، تاکید بسیار داشته باشیم.

ما به ابزارهای مادی نیاز داریم، اما نه برای امنیتِ دروغینی که فراهم می‌آورند، بلکه برای کمکی که به پیشبرد اهداف‌ و پیشرفت معنوی‌مان می‌کنند. اگر مادی‌گرایی، بر این سبک و سیاق باشد که باعث رنج نشود، خوب است.

اعتماد به سه جواهر، محکم و بر سر عهد ماندن، اندیشه‌ی هر روزه‌ی مرگ، صدمه نزدن به دیگران، صادق و مهربان بودن. پس به گوروی (استاد) خود، احترام بگذار و با اعتقاد راسخ و بیشترین توانی که داری، تمرین دارما را انجام بده. آگاه باش که زمان برای تو، به‌سرعت در حال سپری شدن است. خیلی مهم است که در طول زندگی‌ات، کار مفیدی برای دیگران انجام دهی. در این‌صورت، هرگز در پایان، تلخ‌کام نخواهی ‌بود. تلخی، از دانستن این خواهد بود که دریابیم هیچ کاری انجام نداده‌ایم تا کسی را تحت تاثیر قرار دهیم. در همین لحظه، کاری بکن. بهتر است که اکنون باشد، تا این‌که زمان را هدر دهیم و حس تاسف داشته باشیم، یا دست به دامن دیگران شویم.

همه‌چیز، تهی‌ست، از آن منتشر شده و در آن، حل می‌شود. بنابراین، همه‌ی پدیده‌ها فرو خواهند ریخت، فقط مسئله‌ی زمان است. انکارِ این مسئله، فقط باعث رنج بیشتر خواهد شد. حاشا نکنید…

سم توکو رینپوچه

این مقاله به سفارشِ kechara buddhist organisation به فارسی برگردان شده و استفاده و باز نشر آن منوط به کسب اجازه رسمی از این مرکز است.

سارا کاظمی

منبع:

http://blog.tsemtulku.com/tsem-tulku-rinpoche/inspiration-worthy-words/we-own-nothing.html

Advertisements